Gisteren heb ik de kans gekregen om Elena beter te leerde kennen..
We hebben een uur gebabbeld , ondanks het feit dat we elkaar nog maar heel net kende heb ik het gevoel dat we elkaar al jaren kennen.
Ik ben wel wat in paniek geraakt.. Ik heb de neiging om mijn situatie te vergelijken met haar situatie maar dat is natuurlijk fout. Ze is al juf, en heeft veel meer ervaringen met bloggen, lesvoorbereidingen, logboeken maken en dergelijke.
Ik ben bang dat ik het niet onder de knie krijg, maar wil het zo graag!!
De dingen posten die er door me heen zijn gegaan, die ik leerde, waarin ik gegroeid ben.. dat heb ik echt gemist tijdens de opleiding. Hopelijk krijg ik het bloggen wat meer onder de knie in de toekomst.
Elena heeft me doen inzien dat ik wel degelijk groei, terwijl ik dacht dat ik dat niet deed. Ze vertelde me dat het allemaal op mijn eigen tempo mag gaan, en dat ik best fouten mag maken, het is ook een verkenningsperiode en dat vergeet ik vaak. Ik voelde me slecht omdat ik nog geen volledig lesje heb gegeven en er al meerdere leerlingen zijn die dit wel al deden. Maar ze vertelde me dat et al heel mooi is dat ik elke week voorlees, en verbeter. Vanaf deze week ben ik ook rond gaan lopen in de klas, en de kinderen geholpen als met oefeningen wat ik ervoor ook nog niet deed. Elena vertelde me dat ik het enkel moet benoemen.. dat ik het moet leren neerschrijven, zodat ik ook werkelijk zie dat ik wel groei. Ik ga wel leren doelen voor mezelf op te stellen, ik voel dat ik hier nood aan heb.
Ik wil Elena toch even bedanken voor gisteren, het heeft me veel deugd gedaan!
(Dit gedeelte wat ik schrijf ik voor mezelf, en komt later ook in een vakje 'mijn groeiproces'.. maar het lukt me even niet op tabs te maken.)
Lieve Fiona, het doet me een plezier om dit te lezen! Je weet dat ik het zelf ook heel fijn vond om met je te babbelen, en als ik je hierbij bemoedigen kon, dan ben ik nog blijer!
BeantwoordenVerwijderenVeel liefs, Elena