Observatie lesje godsdienst 21 oktober
We kregen voor de les godsdienst de opdracht om een lesje godsdienst te observeren in je stageschool en dit te verwerken in je blog. Ik heb voor mezelf uitgemaakt hier snel werk van te maken, zodat ik deze taak ook snel onder handen kan nemen. Het probleem was hier wel een beetje dat ze enkel godsdienst op donderdag hebben, en ik normaal enkel op vrijdag kom observeren. Ik heb hier dan een voormiddagje vrij voor genomen, wat op het werk gelukkig voor weinig problemen zorgde.
Ik keek wel uit naar vandaag, en de reden waarom is omdat er iets kleins in mijn achterhoofd speelt om later ook godsdienstjuf te worden. Het is een idee, wat al langer speelt, en misschien na vandaag des te meer kon bevestigd worden.
Godsdienst krijgt mijn klasje van een andere juf, in een andere klas, en ook weer meteen een hele nieuwe ervaring voor mij. Ik kan het klasje weer observeren, hoe de kinderen zich in deze les gedragen, hoe ze dit ervaren, en de manier waarop de juf deze les brengt.
Wat me meteen opviel was dat er bij juf Annemie heel weinig wordt gebabbeld in de les, spontaan nemen de leerlingen een leesboek op het moment dat ze klaar zijn met wat de juf gevraagd heeft. In deze les is dat ietwat anders: ze praten meer, ze lachen en spelen meer. Er hing een minder serieuze sfeer in de klas, wat mij vanaf de eerste momenten duidelijk werd. Ik merkte dat op de een of andere manier dat de leerlingen dit meer ervaren als een ‘speeluurtje’, en dat vertelde de juf mij achteraf ook. “Ze zien mij maar 1 uurtje in de week, ik heb niet diezelfde band met de klas als juf Annemie heeft.” Die zin heeft me wel tot nadenken gezet. Hoe zou ik ervoor kunnen zorgen, als godsdienstjuf er toch een serieuze en aangename les van te maken? Niet dat ik dit niet gezien heb, de juf probeerde het allesinds aangenaam te maken door verschillende werkvormen te gebruiken (zoals bv. In groepjes werken, en een onderwijsleergesprek te voeren) maar toch, ik ervaarde deze les zo anders. Lag het aan de manier waarop ze zaten? Bij juf Annemie zitten ze in een U-vorm, terwijl hier telkens twee banken tegenover elkaar worden gezet en ze zo in groepjes van vier zitten. Hebben ze hier zelf hun plaatsen mogen kiezen? Ik heb de indruk van wel, omdat de leerlingen die goed bevriend zijn met elkaar telkens samen zitten.
Vandaag ging de les over missionarissen. Wie is er allemaal een missionaris, en waarom? Kan je zelf een missionaris zijn en hoe dan? Zelf vond ik het een heel interessante les. Zeker om te geven lijkt het me ook uitdagend, omdat je ze hier echt in kan betrekken. De juf had wat prenten bij (didactisch materiaal) van bijvoorbeeld Martin Luther King, Don Bosco, e.d. En aan de hand van deze prenten voert ze een onderwijsleergespek. Waarvoor staan deze mensen, wat hebben ze bereikt.. Wat deed Jezus om missionaris te zijn?
Jezus was een van de grootste missionarissen, hij ging het goede nieuws vertellen en hij wou goed zijn voor de mens. Hij deed dat in vier stappen.
We gaan daar eens even over nadenken..
(Deze zin, die de juf gebruikte, vond ik heel interessant, omdat ze op deze manier de kinderen aanzet tot nadenken, en dat zegt ze ook.)
Wat deed Jezus om een missionaris te zijn? Probeer de zinnen aan te vullen.
1. Jezus vertelt..goed nieuws, hoe je in liefde moet leven, over de liefde, over god
2. Jezus dient..mensen die hulp nodig hebben, god, de arme mensen,
3. Jezus viert.. samen, het laatste avondmaal,( hierbij vertelt ze dat de eucharestieviering is ontstaan dat vr het eerst het brood werd gebroken en wijn werd doorgegeven.
Verder observeer ik de klas, ik merk een grote vlag met Peace op, en tekeningen over respect. Op het bord hangen kruiken met de woordjes respect, helpen, verdraagzaamheid, samenwerken, vergeven.
Na de les ben ik gaan vragen waarom deze woordjes hier hangen, waar ik heel erg blij om was. Ze hadden namelijk te maken met de poster die wij tijdens de les godsdienst besproken hadden. Rond deze poster wordt dus duidelijk veel gewerkt, vooral tijdens de maand september is er veel rond te doen geweest.
De lesopbouw vond ik aan het begin heel mooi, omdat ze is nagegaan wat de leerlingen nog wisten van de vorige les, adhv een onderwijsleergesprek, maar kreeg een iets minder mooi einde omdat de leerlingen heel snel hun werkboek moesten invullen, en er eigenlijk een gebrek was aan tijd en dus ook aan een mooi slot. Beter was misschien volgens mij geweest als ze eens overlopen had wat ze nu vandaag eigenlijk geleerd hadden en of ze misschien tegen de volgende keer zelf eens een prent meebrachten van iemand die volgens hun een missionaris is. Iets uit de actualiteit bijvoorbeeld.
Na de les heb ik dan een kort gesprekje met de juf gehad, en heb ik achter het tijdschriftje gevraagd van Naomi of Simon. Ze heeft me ook met alle behulpzaamheid meegegeven. Verder heb ik dan ook gevraagd of die poster van ‘feestmaand’ ergens bij ons op school terug te vinden is. Hij hangt namelijk op 3 plaatsen, en ze vertelt me dat ze er tijdens de maand september veel rond gewerkt hebben. Ook met de vijf geboden heeft ze me snel wat kunnen helpen, want veel tijd hadden we niet meer.
Goed nieuwsmaand = missiemaand à missionarissen
Zeggen iemand graag zien, moet niet alleen met woorden, maar ook met daden, door respect te tonen.
Ook wij kunnen een missionaris zijn.
Verhaal van liefde lezen we in de bijbel. Bijbel zegt hoe we moeten leven in liefde.
Via abramahma, Mozes, hoe moeten wij nu leven met elkaar in liefde?
Jezus kwam ons vertellen hoe we in liefde moesten leven. Goed nieuws zijn voor elkaar!
Dit zijn 4 dingen die ik tijdens de les heel belangrijk vond, die me raakte, daarom heb ik ze ook genoteerd en onthouden.
