Nooit eerder heb ik kennis gemaakt met het lezen van een bijbel, dit omdat mijn ouders niet katholiek zijn.
Ik heb nooit godsdienstlessen gevolgd en ben niet gedoopt, wat ik heel erg vind. Achteraf hebben mijn ouder hier heel veel spijt van, want er zitten heel erg veel moralen in bijbelse verhalen. Ik ben wel blij dat ik hier nu kennis mee leer maken, ook al is het op latere leeftijd!
De kinderbijbel
- 1. Wat heb ik ervan geleerd?
- 2. Welke vragen roept de lectuur van de bijbel bij me op?
- 3. Hoe ga ik hier nu mee om?
Ik las de kinderbijbel ‘Het land onder de regenboog’ geschreven door Nico ter Linden.
Het was mijn eerste ervaring met het lezen van een bijbel. Ik heb hier eerder nooit kennis mee gemaakt. Ik denk dat de belangrijkste reden hiervoor is dat ik niet katholiek ben opgevoed. Ik werd ook niet gedoopt. Pas is mijn jeugdjaren begon ik dit heel jammer te vinden. Vanaf het moment dat iedereen godsdienst maar flauwekul vond en het geloof in god begon op te geven, voelde ik dat er meer was. IK begon mezelf vragen te stellen. IK ging naar de kerk en vaak naar het ‘Heilig paterke’. Ik voelde voor mezelf dat dit me meer kracht gaf. Ik kwam er wel niet voor uit.. ik dacht er veel aan, maar met mijn ouders of vrienden praatte ik er zeker niet over. Dit voelde als iets van mij, mijn geheim. Maar later, toen ik zo’n 18 jaar werd ben ik wel naar mijn vader gestapt. Waarom werd ik eigenlijk nooit gedoopt? Waarom had hij me in mijn kinderjaren steeds verteld dat het allemaal maar flauwekul was? Hij vertelde me dat hij hier spijt van had, want in veel parabels en Bijbelverhalen zit vaak wel een mooie moraal achter. En het is net de moraal die je in het verhaal moet kunnen zien. Inzicht hebben op wat de verhalen met je doen in het dagdagelijkse leven: waar kom ik ze tegen?
Vanaf mijn 17de en 18de kwam ik ook op een katholieke school terecht. Ik had dus geen andere keuze dan godsdienstlessen te volgen. Ik kon heel erg goed opschieten met mijn juf van godsdienst, en ze voelde dat ik heel erg gefacineerd was door het vak, en het allemaal nieuw voor me was. Ook zei heeft me zeker geholpen om te gaan geloven.
Toen ik de opdracht kreeg om de kinderbijbel te lezen dacht ik: eindelijk zal ik kennis leren maken met de verhalen van god. Samen met mijn vriend las ik elke avond 3 tot 4 verhalen. We genoten hier beide van, want ook hij is erg gelovig. Ik vond het een fantastische ervaring. Al klinkt dit misschien wat te overweldigend, voor mij voelde het zo. De manier waarop deze kinderbijbel geschreven is vond ik ook erg leuk. Een goede manier voor mij om een eerste keer kennis te maken met de bijbel. Het niveau waarop het geschreven is deed mezelf ook goed, ik zou het zelf voorlezen vanaf het derde leerjaar. De kinderen kunnen dit ook als werkelijkheidsnabij ervaren: de kinderen die de hoofdrol spelen in dit boek (Judith en Tobias) Hebben ongeveer hun leeftijd, zo kunnen ze zich gemakkelijker in hun plaats voorstellen, alsof ze zelf in het verhaal mee beleven.
Ik vond de liefde die de familie voor elkaar heeft in het boek pakkend. Ook dit moet voor de kinderen zeer aangrijpend zijn. Op bepaalde momenten vond ik het zelfs spannend en emotioneel.
Kortom ik vond het een zeer leerrijke en aangrijpende ervaring, waar de lectuur voor mezelf op een goed niveau lag zodat ik alles goed kon begrijpen omdat het mijn eerste ervaring was met een bijbel. Ik wil vast en zeker ook de ‘De profeet in de vis’ Van Nico ter Linden ook nog lezen.
Deze kinderbijbel krijgt later zeker en vast een mooi plekje in mijn eigen klasje!
